Deze zomer is van jou – kies eindelijk voor jezelf
Zo vlak voor de zomervakantie hangt de stress nog volop in de lucht. Want dat ene project of plan moet écht af. En die presentatie? Die kan niet wachten tot na de vakantie. Maar daarna? Dan mag het: rust, boeken, ijsjes, samenzijn met gezin, familie of vrienden. Hopelijk ook (veel) natuur. Voor veel communicatieprofessionals is de zomerbreak hét moment om even op adem te komen. Met de nadruk op even.
Veel communicatieprofessionals zijn uitzonderlijk betrokken en geven zich volledig voor hun werk. Maar die loyaliteit kent een keerzijde. Uit recent onderzoek onder gemeentelijke communicatieteams blijkt bijvoorbeeld dat bijna 80% een toenemende werkdruk ervaart, terwijl 46% zelfs spreekt van veel tot zeer veel stress. Internationale studies bevestigen dat de mentale gezondheid van communicatieprofessionals is verslechterd door enorme werkdruk, hoge verwachtingen en een hectische werkomgeving. Deze structurele overbelasting laat weinig ruimte voor reflectie, rust en persoonlijke ontwikkeling – juist de essentie van ons vak.
Ik herken het. Jarenlang was ik professioneel ook zo op stoom. Ik werkte als communicatiedirecteur bij organisaties als Achmea, Akzo Nobel, FrieslandCampina en APG. Sparren met CEO’s, samen met collega’s reputaties bouwen en redden, strategieën aanscherpen en ontdoen van corporate bladibla, benoemen dat de keizer toch echt in z’n blootje liep. Ik was er best wel goed in. En ik hield ervan. 24/7. Altijd aan. Zoals een collega ooit tegen mij zei: “Eric, jij brandt de kaars aan twee kanten op.”
En inderdaad. Een herseninfarct. Drie jaar geleden. Gevolgd door wat ‘naschokken’. De lichamelijke oorzaak? Eenvoudig te herleiden. Maar belangrijker was de boodschap, van neurologen, mijn vrouw, familie en vrienden: Eric, het is genoeg geweest.
Van boardroom naar bos – Ik wilde geen afscheid van het mooiste vak ter wereld. Wel van hoe ik het deed. Ik wilde mijn ervaringen in de top van het bedrijfsleven delen, maar in een andere rol. Ik wilde communicatieprofessionals handvatten bieden om met meer zelfvertrouwen te adviseren. Zodat ze met overtuiging én werkplezier meer impact maken. Zodat zij én de organisatie er beter van worden.
Dus ging ik terug naar de schoolbanken. In het afgelopen jaar volgde ik bij drs Yoke de Wilde – nestor coach, auteur, docent, podcastmaker – de een-op-een Smaragd Opleiding Natuur Coaching en workshops over de wijsheid van natuurvolken (zie ook mijn blog Vrouwen als moreel kompas). En bij het opleidingsinstituut van drs Hilde Backus, al sinds 2004 dé pionier en specialist in wandelcoaching in Nederland, rond ik volgende week de NOBCO geaccrediteerde post-hbo Wandelcoach Opleiding af.
Ik coach inmiddels communicatieprofessionals — van mediors tot seniors en teamleads — die hun koers willen herijken. Niet op kantoor, maar juist buiten. Want de natuur helpt. Ze maakt je hoofd stiller. Je blik wijder. Ze laat je voelen wat je allang weet, maar niet durft te erkennen.
Dat is geen romantisch idee. Dat is keiharde wetenschap. Zo toont onderzoek van de Universiteit van Exeter aan dat tijd in de natuur de activiteit in de prefrontale cortex verlaagt — dat deel van je brein dat altijd ‘aan’ staat. En uit meerdere studies blijkt dat natuurwandelingen het werkgeheugen verbeteren, stress verminderen en creativiteit vergroten. Precies wat je nodig hebt in een vak dat vraagt om overzicht, visie en energie.
Alles in de natuur groeit in cycli. Vanuit stilte. In een eigen tempo. En precies dat ervaren mijn coachees: dat ze niet harder hoeven, maar helderder. Dat hun adviseursrol, hun leiderschap begint met zelfkennis. En dat ze juist steviger staan als ze (soms even) vertragen.
Mijn overwinning: 600 kilometer bidden met de voeten – Over twee weken vertrek ik samen met mijn witte herder Sky. We lopen dan, elk met een eigen rugzak, van Sundsvall in Zweden naar Trondheim in Noorwegen: een pelgrimstocht van bijna 600 kilometer over de St. Olavsleden. Door wouden, over bergen, in stilte. Voor mij is deze tocht een overwinning. Op het infarct. Op het stempel NAH. Op het idee dat ‘het nooit meer hetzelfde wordt’. Want nee, het is niet meer hetzelfde. Het is anders. En soms ook gewoon nog lastig.
De stilte onderweg in Zweden en Noorwegen is voor mij thuiskomen. Opladen. Reflecteren. Ik noem het bidden met de voeten. En het scherpt mijn missie: communicatieprofessionals begeleiden om hun pad te vinden. Niet pas als het móet, maar op tijd.
Misschien ben jij nu waar ik toen was – Succesvol. Ervaren. Gewaardeerd. Maar moe. Misschien weet je diep vanbinnen dat het anders moet. Maar je stelt het uit. Vanwege deadlines. Verwachtingen. Vanwege je loyaliteit. Of misschien uit angst voor wat je tegenkomt als je stilstaat.
Deze zomer is jouw kans. Om ruimte te maken.
Om jezelf die ene vraag te stellen: Leef ik zoals ik wil leven?
En in je werk: Ben ik nog verbonden met wat mij drijft?
Misschien wil je niet weg bij je organisatie. Dat hoeft ook niet. Maar misschien wil je het wél anders doen.
Jouw zomer, jouw kans – Gebruik deze zomer niet als ontsnapping, maar als uitnodiging om jezelf weer serieus te nemen.
Vraag je af:
# Leestip: Mirjam van der Vegt (2021) De kracht van rust; 8 tegendraadse lessen over werk en het goede leven. Uitgeverij Ten Have.
# Luistertip: Anouck Meier Op een dag ben je dood – Deze podcast onderzoekt hoe vrouwen chronisch overbelast raken door maatschappelijke verwachtingen en wat het betekent om echt jouw tijd terug te claimen.
